Meneer de praeses bedacht tijdens het eindfeest dat één geslaagde actie leuk was, maar niet voldoende. Plancius moest immers op de kaart gezet worden en Wageningen was dé plek om dit te doen. Aangezien de kaart van Wageningen niet al te groot is was dit sneller gedaan dan gezegd. Zo gezegd zo gedaan. Enkele amici, te weten d'amici De Groot, Van Langevelde, Arnold en ondergetekende* trokken ten strijde richting het boerenland voor een avontuur, niet wetende wat de avond de avond brengen zou. Dankzij noviet Korterink werd de al aanwezige informatie gecompleteerd en werd de hoop op een geslaagde actie levend gehouden.
Eenmaal in Wageningen viel deze droom snel in duigen. De eerste de beste persoon in het gat (te weten amice Oudes van de VGSW) riep op een kilometer afstand 'Amsterdam!' waarna de hoop op een geslaagde actie vervloog. Maar wij kwamen voor een borrel, amicitia, u kent het wel.
Waar Vegetist uren aan belminuten heeft verspilt krijgt de GSVA het zonder problemen voor elkaar een borrel te regelen met een zuster. De intimae intimique van de C1000 hielpen ons aan een krat bier en de nodige Gogo en daarmee togen we richting de barbecue, een voorbode van het eindfeest. Amice adventure Buutnhuus stond aldaar met open armen klaar zijn eerste liefde, de GSVA 'Petrus Plancius' te ontvangen. De auto werd geparkeerd, de claxon werd geluid en ondergetekende* zette een krat bier op zijn kant, waarop meneer de praeses subiet een speech ten gehore bracht. Iets in de trant van: 'We waren hier, actie niet gelukt, dan maar borrel' en daarna werd de hymne ingezet, de hymne was immers belangrijker dan de actie**. De boeren deden een poging hier doorheen te zingen, maar geslaagd kan dit niet genoemd worden. Het kan wel, maar dat zou nergens op slaan***. De VGSW zette vervolgens het ons geliefde 'Io Vivat' in, stopte na een vers, waarna de Plancianen het 'Dum nihil est in poculo, iam repleatur denuo' inzetten. Om een blamage van de Wageningers te voorkomen werd het derde couplet niet meer ingezet****. Aansluitend volgde een speech van de praeses der VGSW waarna de amicitia hoogtij vierde, en de barbecue evenzo.
Zo kwam er een einde aan een geslaagde actie, en na de borrel, die bij menig boer indruk zal hebben gemaakt, konden de heldhaftige Plancianen de terugtocht aanvaarden. De komende generaties zullen nog refereren aan deze actie, maar daarover later meer. Plancius wacht op een goede tegenactie van de VGSW, wie weet liggen er volgend jaar kansen, hoewel dan de Burght wellicht niet meer bestaat. Ook daarover later meer.
Wordt vervolgd....
* Niet de enige schrijver van dit verhaal
** Vinden wij niet, maar Vegetist had dit gezegd kunnen hebben
*** (C) amice Baas (derde ster!)
**** Daar doen wij niet moeilijk over
