Omstreeks middernacht werd de sociëteit geconvoceerd door ondergetekende. Na een wat rommelig begin waarin de gang van zaken nog niet helemaal duidelijk was begonnen de kandidaat-ab acti aan hun opdracht. Ze moesten een brief schrijven aan de hypothetisch verenigingspup. met deze opdracht op pad gestuurd gingen alle kandidaten ijverig aan de slag. De een pende nog vlugger dan de andere. en een ieder liet zijn literaire kant niet onbetuigd en zo vervaardigden zij als volleerde japanse kaligrafen hun teksten.
daarnaast hadden de presentatoren van d avond, amice Van Der Schee en ondergetekende de avond verder tot in de puntjes voorbereid. met messcherpe stellingen legden zij het vuur aan de schenen van de kandidaatsbesturen. De individuele debatten waren spectaculair en de debaters lieten zeer weinig van elkaar over.
De bestuursleden hadden ook allen hun opdrachten weer klaarliggen. Mevrouw de assessor liet de kandidaatsassesores van ieder nevenstaande kandidaat een assessment maken. Dit was wel een beetje de dood in de pot, want er vielen vooral veel complimenten. Echter, er is er ook geen andere uitweg. Plancianen zijn namelijk zonder uitzondering de best denkbare mensen die er bestaan, in wat voor mogelijke wereld dan ook.
Meneer de praeses had ook een prachtige opdracht die de kandidaatpraesides noopte om hun oren te spitsen. Praesides moeten namelijk goed luisteren naar het beleid van de andere praesides. De opdracht was ook een mooie kijk op de visie van menig bestuur. zo waren er beslisbomen, beleid omtrent commissies, afschaffen van commissies, meer investering in lunches (kan dat wel in deze tijd van economische crisis?).
De traditionele cerycesdebatten waren weer van indrukwekkendniveau. zo was amica van Amerongen wel erg expliciet in het formuleren van een analogie. de vereniging zou 'een octopus op een gebouw zijn'. deze analogie was zo kunstig dat ze daar wel erg veel punten mee heeft gescoord bij mevrouw de ceryx.
Meneer de fiscus had zijn traditionele vragenlijst weer opgesteld, die traditioneel weer bedroevend matig werd ingevuld. Vooral was het jammerlijk om te zien dat de verschillende kandidaatfisci de laatste vraag (Wie is de Mol?) zo slecht hadden beantwoord, aangezien dit een inkoppertje was. Het is namelijk Hadewich (volgens meneer de fiscus).
de eindstand van de avond:
1. Bestuur Koning
2. Bestuur Baas
3. Bestuur Joosse
4. Bestuur Bas Boven Baas/ Bestuur Fish and Chips
6. Bestuur Knakworst/ Bestuur Nouveau Riche
Het is duidelijk: een lekker gevoel voor de winnaars en huiswerk voor de verliezers. Aankomende woensdag zijn de verkieizngen, het is nog niet te laat voor bestuur Baas om de koppositie over te nemen, maar dan moet er wel wat gebeuren. De besturen vanaf de vierde plaats moeten echt gaan uitkijken voor het feit dat ze wellicht de tweede ronde niet halen. Werk aan de winkel, maar er kan nog van alles gebeuren en meer dit-was-het-nieuws-uitspraken.
Wij zien uit naar de bestuursverkiezingen. U ook?
In de uren voordat de deuren opengingen was er al veel voorbereiding geweest. De ludicitia had haar uiterste best gedaan om van de tituskapel - normaal gesproken een product van aanbouw in de jaren '90 en daardoor van alle natuurlijke sfeer gespeend - een decor te maken waarin alle lieden zich prettig voelden. Het ensemble van kaarsen en een theateropstelling die zich zo nadrukkelijk concentreerde op podium van niet meer dan drie meter breed maakte de setting gereed. na een welkomstdrankje en de eerste sigaretten was het eindelijk tijd om de avond aan te vangen. Natuurlijk hadden de acts geruime tijd ervoor zich voorbereid op wat er die avond volgen zou.
Als eersten betraden het podium amica Van der Heide en amice Kamphuis. Met weergaloos pianospel en zang die precies de juiste tonen wist te bereiken brachten zij de plancianen in vervoering. Het was magisch en kreeg voor de eerste keer het publiek op de banken. Daarna bracht amice van der Schee zijn poetisch werk ten gehore. Keek iedereen diep in de ziel en sprak over stilte en eenzaamheid. Toen iedereen zijn ziel weer had onderzocht mochten de opties Appelman aan de slag met een duet, a capella. Fijngevoelig gezongen en geperfecteerd. Het publiek werd wild en was in ruste tegelijk. Een paradox die de mens nodig heeft om een dansende ster te baren. Aansluitend was het de beurt aan amice De Groot, amice Appelman en amice Arnold om met hun briljante grappen en grollen de zaal te verlossen van hun ernst. Zoals menigeen weet heeft plancius een groot overschot aan ernst en zo nu en dan dient de spanning enigszins gebroken te worden. Hier slaagden de amici in en bij enkele plancianen brak wonderwel het levenslicht weer door en er kwam twinkeling in hun ogen. Na dit subtiele vertier, waar menig komiek mee in verlegenheid zou worden gebracht, was het tijd voor een liedje. Amice Joosse pakte zijn gitaar en werd met zang begeleid door amica Galenkamp en ondergetekende. Met de juiste kampvuurstemming werd de zaal weer enigszins tot rust gebracht. Toen de zaal weer in ruste was, voerde amice Ter Veen junior middels zang en gitaarspel het publiek naar de donkere kant. Soms deed hij net alsof hij de tekst of toon kwijt was, wat zijn muziek des te confronterender maakte en de gebrokenheid van het leven aantoonde. Als laatste onderdeel brachten de amici Baas en Kluijfhout samen met ondergetekende een pubquiz in, die van de zaal het een en ander vroeg. In hun zoektocht naar een aanvulling van eem pubquizteam - u weet wel, dat team dat gedeeld derde werd in Maxwell - werden zij echter teleurgesteld. Het aantal vragen wat de amicae amicique goed hadden was zeer miniem, dit hadden de amici en ondergetekende zelf ongetwijfeld beter gedaan.
Toen brak de pauze aan. de diepte-interviews van amice Joosse en amice André waren niet van de lucht. Allerlei Plancianen werden aan een vragenvuur onderworpen en enkelen moesten met schaamrood op de mond bekennen dat zij het in hun hoofd hadden gehaald niet iets voor te bereiden voor de kleinkunstavond. Na de nodige acoholische versnaperingen en simpele geneugten des levens was het tijd voor de presentatie van de facgroep Toneel. Met zielperforerende monologen en de situering van de planciaanse eetgroep werden allerlei soorten plancianen op de korrel genomen. een waar stuk arthouse waar menig mens nog niet klaar mee zou zijn. Monologen in de vorm van vragen, kijk op de vereniging, uitdrukken van een mening uit het perspectief van een planciaan, het zat er allemaal in. Aan de ene kant blij en feest van herkenning, anderszijds een aanklacht.
daarna, na een ovationeel applaus werd de ludi bedankt voor hun goede zorgen en toen vertrokken de amicae amicique weer, de nacht in en naar de sociëteit. Tot het ochtendgloren...
In een werkgroepkamer op de vierde verdieping van de VU begon om half 9 de facgroep. Onder de bezielende leiding van ondergetekende werden er wat karakteriseringen gegeven van gereformeerden (u ziet ze vast wel een op televisie of op straat...). Ook werd er nadrukkelijker ingegaan op de institutie van Calvijn, waarvan het eerste boek werd behandeld. Hierin herkenden de amicae amicique veel van de doctrines terug die vandaag de dag ook onder het voetlicht staan. Er werd ook een primair werk van Luther gelezen: de (echte) Kleine Catechismus.
toen rond kwart voor 11 de bel ging op de VU wist iedereen dat we naar huis moesten. het was echter wel een avond waarin veel is geleerd en meningen zijn gevormd. Als u wilt weten wat de uitkomsten waren, moet u even een mailtje sturen naar bas.de.groot@gsva.nl, want hij heeft namelijk de aantekeningen gefotografeerd. U kunt ook wachten tot amice de Groot ze bij dit artikel plakt.
volgende afspraak: 28 december rond 14.00 uur bij de Ingang van de VU.
"De laatste illusie is te geloven dat men ze alle verloren heeft."
Maurice Chapelin
"Op een mooie avond heet de toekomst verleden tijd. Dan draait men zich om en kijkt men terug."
Louis Aragon
Als de naam 'de Burght' voorbij komt, dan roept dat bij een ieder van ons bepaalde herinneringen op. Herinneringen aan feestjes, die ene bijbelkring, afgrijselijke lastbezoeken, nye, een huiskamerconcert, gezellige chillavonden, ongemakkelijke kast/gastbezoeken, spontane logeernachtjes, amicale acties, pre-novitiaatsborrels, etc.
Het is over, het is uit, is het mooi geweest? Ja! Dat was het. Bijna 40 jaar de spil van de GSVA. We kunnen wel stellen dat elke Planciaan een beetje jaloers was op de bewoners van het pand. Bijna 40 jaar Burght werd afgesloten met het Bjorn Burght feestje van 29 okt jongstleden. De heren van de Burght waren uitgedost in witte tennis-outfits, boven maakte amica Padding de blits op de baan met haar gouden shirtje, beneden imponeerde amice Roorda iedereen met zijn woeste tennis-manen. Het balletje werd over en weer geslagen, al dan niet tegen passanten aan. Tussen het Planciaanse volk dwaalden buren en oud-bewoners verdwaasd rond, een laatste keer blikken werpend op de krochten van de Burght.
Het 'het is pas feest wanneer de politie is geweest' ging niet op deze avond. Het paste niet in de trant van de avond. Waardig werd er afscheid genomen van de oude herensociëteit. De Burghtianen verkassen naar Watergraafsmeer waar ze een nieuw huis gaan uitwonen. Bezoek wordt op prijs gesteld.
Fiets u nog eens langs de Okeghemstraat 11, denk dan nog eens terug aan al die gebeurtenissen die ooit plaats vonden in de Burght en u (wellicht) vormden.
Vinoth komt naar Amsterdam voor een Q&A-sessie over social justice, mensenrechten, de rol van religie in de samenleving en christen-zijn op de universiteit. Vinoth komt uit Sri Lanka en is Secretary for Dialogue & Social Engagement bij de internationale studentenbeweging IFES. Hij is vele jaren betrokken geweest bij de Civil Rights Movement in Sri Lanka, en ook met Micah Network en A Rocha. Hij is auteur van verschillende essays en boeken, zijn meest recente boek is: Subverting Global Myths: Theology and the Public Issues that Shape Our World (2008).
Vinoth geeft vaak lezingen op universiteiten in vele verschillende landen. Het is iemand met veel passie voor gerechtigheid in deze wereld en hij is niet bang om stevige uitspraken te doen richting de Westerse wereld en christenheid. Als u meer wilt weten over Vinoth en zijn standpunten, dan kunt u zijn blog bekijken.
Het belooft een interactieve avond te worden, waarop wordt gediscussieerd aan de hand van stellingen over belangrijke onderwerpen zoals social justice. De avond is georganiseerd door, en vooral gericht op de OCSVA-verenigingen in samenwerking met de Diaconie. Maar iedereen is deze avond van harte welkom.
De avond word gehouden op de zolder van De Limmikhof (Nieuwe Keizersgracht 1A) en het begint om 19.45 met koffie en thee.
Meer informatie: http://www.facebook.com/event.php?eid=284211564931324
Ramachandra is een absolute aanrader. Boeiend en zeer prikkelend. - Cors Visser, ForumC
Ik kan deze avond warm aanbevelen. Ik ben nog niemand tegengekomen die onbewogen bleef na een avondje Vinoth. Hij zet je aan het denken, weet zijn weetje, motiveert tot doordachte actie, doorprikt mythes, ... - Tom de Craene - Ichthus Vlaanderen
Geweldig idee - Arnold van Heusden, Connecting Churches.
Een aantal leden van de GSVA heeft onder leiding van het bestuur de handen ineengeslagen om 'het gereformeerde' te onderzoeken en aan de hand daarvan te kijken wat de toekomst van de gereformeerde identiteit is. De eerste bijeenkomst was afgelopen donderdag 20 oktober.
Er komen eerst een aantal avonden over kerkgeschiedenis en de praktijk van het gereformeerd zijn in het verleden. daarna zal er een aantal avonden zijn over wat wij van die praktijk vinden en hoe we tegen die gereformeerde traditie aan moeten kijken. verder zullen we ook nog gaan kijken at voor dingen er verloren zijn gegaan in onze kerk of waar we zelf in de toekomst aan willen werken.
Hopend op een vruchtbaar resultaat zal deze permanente facgroep nog zeker een aantal jaar bezig zijn, maar een goed begin is het halve werk.
* het is nog mogelijk om u op te geven voor deze facgroep bij amice De Groot
** Als u komt, zorg dan wel dat u goed voorbereid bent
Nadat de novieten tijdens het novitiaat ernstige ontberingen hadden doorstaan en het novitiaat ten einde was, de week erna gevuld met allerlei activiteiten, was het tijd om weer eens de hort op te gaan met de vereniging. Plancianen trokken, gewapend tot de tanden, de provincie in. Een Planciaan beseft zich namelijk terdege dat de Phusis een gevaarlijke, onbeheersbare plek is, waar het noodlot ieder kan treffen op een onbewaakt ogenblik.
Allemaal veilig aangekomen door de barre tocht door de wildernis, kon de eerste maaltijd aanvangen. Pannekoeken werden gebakken, pannekoeken werden gesmeten en dit keer was de ludi zelf de aanstichter. Het mos dat de ludi altijd loopt te jeremiëren over het feit dat de lokatie schoon moet blijven blef dit keer achterwege, zodat er weer een ouderwets voedselgevecht kan ontstaan, wat niet meer was voorgekomen sinds het novitiaatsweekend van 2008. Nadat de locatie weer sauber gemacht was, kon de avond worden vervolgd zoals Plancianen dat graag doen: met bier en spelen.
Op zaterdag was het absolute hoogtepunt: vier helden* van ASV en amice Ter Veen veteranus kwamen aan in een auto, op elkaar gepropt als sardientjes, omdat amice De Groot een tientje op de prijs wilde besparen. De Helden van het glorieuze Arsenal** kwamen vertellen van hun epische verhalen. Net als het jaar daarvoor hadden alle meespelende leden een rol van betekenis gespeeld in de wedstrijd, er was namelijk met 4-0 gewonnen***.
Toen de voetballers waren aangekomen kon de maaltidj eindelijk worden aangevangen. De barbeque rookte, novieten raaskalden wat vanaf de slaapkamer van de amicae en er werd gelachen. Hierna kon de traditionele debatwedstrijd weer eens aanvangen. Deze werd met veel swagger gewonnen door noviet Ten Cate, die vooral met zijn beschuldigende vingertje en zijn ad-hominem-argumentatie de harten van de jury wist te winnen. Hierna werden de novieten op ludieke wijze kapotgemaakt door de novitiaatscommissie. Wat hierop volgde was het caberet van de novieten, wat sloeg als een tang op een varken. Het was totaal niet grappig en een genante vertoning****. Onder gehoon en gekreis dropen de novieten af en moesten hun zoveelste faal erkennen, nadat ook nog eens de novietenzool niet in stoffelijke vorm aanwezig was en de karakterbeschrijvingen niet compleet waren, wat een ongelofelijke faal.
Zondag maakte iedereen zich weer op voor de terugreis, maar de ludi had andere plannen. In een complot om de leden te laten blijven had de ludi een pubquiz bedacht. die was best wel leuk. maar team In Memoriam Ab had deze strijd natuurlijk moeten winnen. Echter, door de dwaling van de jury is dit niet gebeurd en dit gebeurde onder druk van de CIA en de Wijze Mannen van Sion****.
Na de middagmaaltijd en de bijbelstudie kon de huisreis weer aangevangen worden, maar niet voordat amice Both zijn fiets van de lantaarnhad afgekregen. deze was door de Voorzienigheid****** om dit illuminatiemiddel geplaatst. Het was dezelfde Voorzienigheid die amice Meems dwong om de fiets eraf te halen.
Zo kwam een prettig novitiaatweekend ten einde.
*Randleden die hun voetbalclub boven de vereniging verkiezen
**Niet in Londen-Noord, maar in Amsterdam-Zuid
*** Men kan zich afvragen of het verhaal wat de helden vertelden enigzins correspondeerde met de waarheid. men kan dit ook nalaten.
**** zie de opmerking bij ***
***** zie de opmerking bij ***
****** of amice Ter Veen junior
Meneer de praeses bedacht tijdens het eindfeest dat één geslaagde actie leuk was, maar niet voldoende. Plancius moest immers op de kaart gezet worden en Wageningen was dé plek om dit te doen. Aangezien de kaart van Wageningen niet al te groot is was dit sneller gedaan dan gezegd. Zo gezegd zo gedaan. Enkele amici, te weten d'amici De Groot, Van Langevelde, Arnold en ondergetekende* trokken ten strijde richting het boerenland voor een avontuur, niet wetende wat de avond de avond brengen zou. Dankzij noviet Korterink werd de al aanwezige informatie gecompleteerd en werd de hoop op een geslaagde actie levend gehouden.
Eenmaal in Wageningen viel deze droom snel in duigen. De eerste de beste persoon in het gat (te weten amice Oudes van de VGSW) riep op een kilometer afstand 'Amsterdam!' waarna de hoop op een geslaagde actie vervloog. Maar wij kwamen voor een borrel, amicitia, u kent het wel.
Waar Vegetist uren aan belminuten heeft verspilt krijgt de GSVA het zonder problemen voor elkaar een borrel te regelen met een zuster. De intimae intimique van de C1000 hielpen ons aan een krat bier en de nodige Gogo en daarmee togen we richting de barbecue, een voorbode van het eindfeest. Amice adventure Buutnhuus stond aldaar met open armen klaar zijn eerste liefde, de GSVA 'Petrus Plancius' te ontvangen. De auto werd geparkeerd, de claxon werd geluid en ondergetekende* zette een krat bier op zijn kant, waarop meneer de praeses subiet een speech ten gehore bracht. Iets in de trant van: 'We waren hier, actie niet gelukt, dan maar borrel' en daarna werd de hymne ingezet, de hymne was immers belangrijker dan de actie**. De boeren deden een poging hier doorheen te zingen, maar geslaagd kan dit niet genoemd worden. Het kan wel, maar dat zou nergens op slaan***. De VGSW zette vervolgens het ons geliefde 'Io Vivat' in, stopte na een vers, waarna de Plancianen het 'Dum nihil est in poculo, iam repleatur denuo' inzetten. Om een blamage van de Wageningers te voorkomen werd het derde couplet niet meer ingezet****. Aansluitend volgde een speech van de praeses der VGSW waarna de amicitia hoogtij vierde, en de barbecue evenzo.
Zo kwam er een einde aan een geslaagde actie, en na de borrel, die bij menig boer indruk zal hebben gemaakt, konden de heldhaftige Plancianen de terugtocht aanvaarden. De komende generaties zullen nog refereren aan deze actie, maar daarover later meer. Plancius wacht op een goede tegenactie van de VGSW, wie weet liggen er volgend jaar kansen, hoewel dan de Burght wellicht niet meer bestaat. Ook daarover later meer.
Wordt vervolgd....
* Niet de enige schrijver van dit verhaal
** Vinden wij niet, maar Vegetist had dit gezegd kunnen hebben
*** (C) amice Baas (derde ster!)
**** Daar doen wij niet moeilijk over
